Dag 23

28-11-2009 Bariloche - Puerto Varas

Hè, onze laatste trip is aangebroken. Oké, we hebben ook nog een vlucht naar Santiago, maar dat is meer een stop-over. Het begon weer met prachtig weer. Ja, begon, want later op de dag was het één en al bewolking. Al voor 09.00 uur stond de chauffeur op ons te wachten, alleen moesten wij nog even Florence gedag zeggen. De chauffeur bracht ons naar Puerto Pañuelo, beneden bij het Llao-Llao hotel. De koffers gingen via de lopende band de catamaran op. Vanwege het mooie weer zochten wij eerst nog een plekje boven op het dek. De boot voer over het Lago Nahuel Huapi naar Puerto Blest. Hier aten de meeuwen zelfs uit je hand. Na één uur en vijf minuten varen was het vervolgens maar vijftien minuutjes met een aantal kleine busjes naar de volgende boot. En de koffers, daar had je geen omkijken naar. Boot nummer twee ging over het Lago Frias naar Puerto Frias. Daar hadden we ook de Argentijnse grens waar we weer de nodige formulieren in moesten vullen. Vervolgens gingen we in één grote bus dwars door de Andes naar Puella. Onderweg stopte de bus nog een aantal keer om leuke foto's te maken. De busrit duurde immers twee uur, dus af en toe er even uit was wel aangenaam. Zo ook bij de grens met Chili, hier stonden echter alleen een paar mooie borden. De weg ging daarna aardig steil naar beneden. Er was ook nog een stop bij de Tronador, een bekende berg, maar helaas was alleen de top door de bewolking niet te zien. Eenmaal in Puella aangekomen, hadden we de Chileense grenscontrole. Dit keer hoefden we niet zoals bij de Argentijnse grens op nummer in een rij te gaan staan. Na de paspoortcontrole moest je je koffer pakken en moest ie worden geopend. Gelukkig hadden we het banaantje al op en hadden we verder geen vers voedsel bij ons, alleen water, crackers en petzels. Ja, vers voedsel komt Chili niet in! Na de grenscontrole was het even snel eten bij Hotel Nature. Het werd een heerlijke pasta en risotto. De laatste boottocht van één uur en veertig minuten ging over het Lago Todos los Santos. Wel jammer dat het bewolkt was en dat je de toppen van de vulkanen niet kon zien. Vanaf het meer zou je een prachtig uitzicht hebben op de Osorno vulkaan, maar helaas. In Petruhué aangekomen, moesten we onze eigen koffer van de kade plukken en konden we voor het laatste stukje de bus in. Nou ja, stukje? Het was nog zo'n twee uur rijden. Inmiddels was het soms wat lichter geworden. Bij Saltos del Petrohué hadden we nog een kleine stop om de watervallen te bezichtigen. Je moest nog wel een kleine entree betalen en het was wel een heen en weer gehobbel in twintig minuten. Maar ook dit was de moeite waard en ook hier zag je de basis van de Osorno vulkaan. Wat zou dat mooi zijn als we die nog eens helemaal zouden zien. Wat we wel konden zien, waren de prachtige naaldbomen en zoveel! En dat samen met de bloeiende brem, dat is zelfs met het bewolkte weer prachtig. Rond 19.45 uur werden we dit keer als eerste afgezet bij ons Hotel Puelche. De Duitse invloeden zijn hier aardig zichtbaar. Op de bovenste verdieping onder het puntdak was onze kamer met zelfs een driepersoons bed. Op aanraden van Elizabeth van de receptie zijn we om 21.30 uur gaan eten bij Fogón 'Las Buenas Brasas'. Het leek meer op een Duitse stube met veel licht en het eten was vooral véél, daarnaast verdween mijn pannenkoek gewoon onder de saus. Nee, helaas zijn we de afgelopen dagen enorm verwend en viel dit dus een beetje tegen (en dat was voor het eerst). Morgen gaan we gewoon zelf op zoek naar een goed eettentje. Al moeten we morgen eerst terug naar 'Las Buenos Brasas', want ze accepteerden geen creditkaart en genoeg muntjes hadden we niet. Maar dat was helemaal geen probleem, we mogen gewoon morgen terugkomen om te betalen. Dat is dan wel héél gemakkelijk. Na de korte wandeling terug naar het hotel vielen we weer als een blok in slaap en hopend op een mooie dag voor morgen.

Dag 24

29-11-2009 Puerto Varas

Vanochtend moesten we toch aardig bijtijds weer uit de veertjes, omdat de huurauto om 09.00 uur afgeleverd zou worden. Dus dan al om 09.00 uur ontbijten. De auto kwam een half uurtje later dan gepland, maar we waren toch nog niet klaar met eten. En dat was ook best wel uitgebreid met de Duitse kaiserbrötchen en yoghurt nature en niet te vergeten gesneden vers fruit. En als je de bammetjes in de broodrooster had gedaan, dan kwam de serveerster ze brengen als ze klaar waren. Ja, da's niet verkeerd. Nadat eindelijk alle formaliteiten van de huurauto waren ingevuld en we via internet hadden ingecheckt voor de vlucht naar Santiago (overmorgen) konden we gaan. Met de Toyota Yaris gingen we op pad richting het eiland Chiloé. Eerst waren we nog wel even naar het bureau voor toerisme in het centrum gelopen, om te vragen hoe we dan moesten rijden en of ze ook kaarten hadden. Zo konden we goed voorbereid op weg. Ondertussen hadden we ook weer wat centjes gepind, al lukte dat de eerste keer weer niet. De automaat maakte wel het geluid alsof die geld aan het tellen was, maar er kwam niets uit de machine. Bij de tweede bank hadden we meer geluk. Om 12.00 uur gingen we dan eindelijk echt op pad. We waren zo het dorp uit, alleen de borden naar Puerto Montt waren niet echt te vinden en dus reden we weer net zo hard naar Puerto Varas. Bij de bus terminal probeerden we te keren, maar toen begaf de auto het. Al duwend hebben we ‘m toen aan de kant gezet, want dat kreng wilde echt niet meer starten. Voordat we gingen bellen, hebben we het toch nog maar een keer geprobeerd. En zo waar, hij deed het! Voor de herkansing weer richting Puerto Montt en vervolgens naar Pargua, waar we de ferry namen naar het eiland Chiloé. We hoefden gelukkig niet lang te wachten, maar de ferry op zich duurde best wel even. Ondertussen hebben we toen de foto's op de camera bekeken. Zo kwam de hele vakantie nog weer een keer voorbij. Ja, da's een hele mooie vakantie! Eenmaal aangekomen op Chiloé reden we naar Caulin. Het was route 5 naar het zuiden en op een gegeven moment rechtsaf de gravel road op. Halverwege deze weg kregen we een splitsing en vroegen we ons af welke kant we op moesten. En ja hoor, toen sloeg de motor weer af en kregen we dat kreng wéér niet aan de praat. Ja, en daar sta je dan, in the middle op nowhere. Geduld is echter een schone zaak en een paar tellen later startte die weer. Gelukkig! De weg liep vervolgens dwars over het strand waar we keuze hadden uit twee restaurantjes, al waren ze beiden uitgestorven. Dan toch maar naar de eerste, restaurant Ostras Caulin Chiloé en dat besloten nog twee andere stellen op precies hetzelfde moment. Zo zat het restaurantje nog bijna vol ook. We hebben er heerlijk gegeten. En zoals de naam al zegt, hadden ze natuurlijk oesters en nog eens oesters. Je had zelfs keuze uit drie soorten en dan ook nog eens vijftien stuks op je bordje, zalig! Voor Moppie hadden ze gelukkig ook stukken gerookte zalm met toast. En wat een uitzicht! Af en toe regende het nog wel iets, maar niet meer zoals vanochtend toen we naar het VVV liepen, toen hebben we zelfs even geschuild bij een kerk waarvan de dienst net begon. Verschillende mensen kwamen al hollend binnen en één daarvan kuste ons gedag. Ja, wat een vriendelijke mensen heb je hier. Na de oesters en de zalm vervolgden we onze weg naar Dalcahue. Daar had je best wel een mooie oude houten kerk en gelukkig kon ik in het pandje er naast even naar het toilet. Omdat we nu toch wel aardig zuidelijk zaten, gingen we toch ook nog maar naar Castro, de hoofdstad van het eiland. Daar had je ook een mooie houten kerk met een levendig plein ervoor. Net voordat we Castro in reden, zagen we al de gekleurde huisjes op palen, ‘Palafilos'. Maar aan de andere kant van de ‘stad' waren ze lastig te vinden, omdat alles éénrichtingsverkeer was. Uiteindelijk is het ons toch gelukt en heb ik wat mooie foto's kunnen maken, want ook nu was het aardig weer. Elke keer als we foto's willen maken, zien we zelfs een stukje blauwe lucht en is het ook nog eens droog. Om 18.30 uur gingen we maar weer eens huiswaarts. Het werd wel even het gaspedaal indrukken, zodat we rond etenstijd weer ‘thuis' zouden zijn. Daar waar het kon, reden we 120 kilometer per uur al mag je op de doorgaande route maar 100 kilometer per uur, maar dan nog halen ze je met grote snelheid in. Om 20.00 uur namen we de ferry weer terug naar het vaste land en klokslag 21.30 uur waren we weer bij het hotel. Vervolgens zijn we schuin aan de overkant bij restaurant Lago de Cumbres in Hotel Cumbres gaan eten. Dit was weer van niveau, zoals we dat gewend zijn. Ook hier hadden ze venois op het menu staan en samen met een salade met cottage cheese was het smullen. De wijn was dit keer een Chileense merlot gran reserva Angostura van Casa Silva en deze is gewoon te verkrijgen bij Vinifins in Nederland! Helemaal geweldig! En even na twaalven lagen we weer heerlijk in ons mandje.

Dag 25

30-11-2009 Puerto Varas

Hè, toen we vanochtend uit het raam keken was het zwaar bewolkt en kwam het met bakken uit de hemel. Zouden we dan toch nog een verregende dag krijgen? Vandaag stond het rondje om het Parque Nacional Alerce Andino op het program. In eerste instantie met de klok mee, maar al gauw zaten we buiten Puerto Varas en hadden we nog geen benzinepomp gezien. Dan toch maar de andere kant op, want gisteren zijn we toen wel benzinepompen tegengekomen. Maar helaas, benzine op! Dan helemaal maar naar Puerto Montt rijden. Jeetje, wat is dat een vieze, ouwe, drukke stad. Gelukkig hadden ze wel benzine en konden we om 13.00 uur eindelijk echt op pad. Bewegwijzering stond er niet, maar bij het water aangekomen en dan links aanhouden, dat moet lukken. Even later kregen we wel aanduidingen met La Arena erop. Het was een mooi weggetje en af en toe had het iets weg van Duitsland. Wat wil je met al die Duitse immigranten hier. En uitgerekend hier konden we een aantal lama's op de foto zetten! In La Arena hadden we de ferry nodig naar de overkant, maar voordat we in La Arena aankwamen, moesten we een rot stuk weg overbruggen. Het was één grote modderpoel en dus niet gemakkelijk rijden. De ferry kwam er al vrij snel aan en dus hoefden we geen uur te wachten, want La Arena was niet veel meer dan een paar golfplaten hutjes en wat loslopend vee. Jawel, we hebben zelfs een varken gespot! Het weer was er nog niet veel beter op geworden, dus die ferry ging aardig op en neer. Aan de overkant hadden we wederom geen asfalt, maar het reed wel een stuk beter. Jeetje, wat was dit mooi geweest als het zonnetje had geschenen. Nu kon je helaas nauwelijks wat zien. Voordat we in Puelo aankwamen, was het al 15.30 uur. Het hotel voor een hapje eten konden we echter niet vinden en dus reden we maar door. In Cochamó hadden ze ook al niets en Ralún was al helemaal een plaatsje van niks. Wat ze hier wel hadden, was asfalt! Wat een verademing. In Ensenada kwamen we eindelijk weer in de bewoonde wereld en hebben we bij Don Salmón een zalm burger gegeten en dat was toch lekker! Inmiddels was het ook al 17.30 uur, dus niet zo gek dat het smaakte. Daarna was het nog maar 45 kilometer naar Puerto Varas. In het dorp aangekomen, zijn we naar restaurant Mediterráneo gereden om te reserveren voor vanavond. Het zag er op zich wel aardig uit, maar we besloten toch maar om weer in het restaurant van Hotel Cumbres te eten. Voordat we daar een reservering gingen maken, hebben we eerst het restaurant van zaterdagavond betaald en zijn we nog even de kerk Iglesia del Sagrado Corzón in geweest om te bidden voor mooi weer en een goede terugreis. Die gaat morgen al beginnen, helaas. Het eten in het restaurant van Hotel Cumbres was weer geweldig. Dit keer heerlijke vis met een zalige Malbec. Wat een dag! Vanochtend heeft Moppie eerst nog even hardgelopen en daarna alleen maar gehobbel .......

Dag 26

01-12-2009 Puerto Varas - Santiago

De terugreis gaat beginnen! Om 06.00 uur liep de wekker af, maar we waren nauwelijks uit bed te krijgen. Wat wil je na zo'n dag als gisteren. We hadden met dat weer beter in Puerto Varas kunnen blijven en een middagdutje kunnen doen. Maar nee, we moesten zo nodig weer toeren en het was bijna alleen maar gravel road en dan ook nog eens met behoorlijke kuilen. Ja, we zijn lekker door elkaar geschud gisteren. Om 07.15 uur zaten we aan het ontbijt, alleen was ze nog bezig om alles neer te zetten. Zo zagen we dat de broodjes vers werden aangevoerd. Drie kwartier later zaten we in de auto op weg naar het vliegveld van Puerto Montt. En wat een pestpokke weer voor de verandering. Het was makkelijk aanrijden en nam maar een half uurtje in beslag. De koffers hebben we netjes voor de deur kunnen uitladen, voordat we de auto parkeerden. Het leek een hele nieuwe luchthaven, want met de helft waren ze gewoon nog bezig. En wat een rust, niemand voor ons! Dus het inchecken was zo gepiept. Vervolgens de autosleutels inleveren en op naar een kopje koffie. Zelfs bij de controle hadden we niemand voor ons. Na de koffie zijn we ook maar het vliegtuig in gegaan. We zagen inmiddels een paar mensen dat doen en zo warm was het nu ook weer niet in de vertrekhal. Ah, ah, daar zijn alle mensen. Ze zaten gewoon allemaal al in het vliegtuig. Ze moesten voor ons gewoon even een stop in Puerto Montt maken. En we waren nog niet goed en wel ingestapt, of het vliegtuig vertrok al, zodat we vijf minuten eerder dan gepland al in de lucht hingen. Zo, wat een bewolking! Het duurde wel even voordat we daar boven zaten. Na het drankje en drie cakejes begon de bewolking te breken. Om 11.05 uur hadden we weer grond aan de voeten. Bijna een half uur eerder dan gepland en ook de koffers hadden we supersnel. Miepie stond gelukkig al op ons te wachten met een taxichauffeur. Eenmaal buiten was het even een ander temperatuurtje, bijna 30°C! Na een half uurtje rijden, waren we bij het hotel. Een mooi pandje met een veranda ervoor. Het was fijn dat we gelijk konden inchecken en ondertussen hebben we ook al ingecheckt voor de vlucht van morgen. Is dat ook fijn geregeld. Op aanraden van de hostess die ons kwam ophalen van het vliegveld (Miepie), zijn we vlak naast het hotel gaan lunchen bij Liguria. We konden zelfs buiten zitten, maar de drukte van de stad waren we even niet meer gewend. Binnen hadden ze ook allemaal oude platen en foto's hangen. Een heel gezellig tentje en ze draaiden muziek alsof we weer in die oude tangobar in Buenos Aires zaten. Geweldig! En de spaghetti en de ravioli smaakten ook buitengewoon. Met een goed gevuld buikje gingen we Santiago verkennen. We namen de metro naar La Moneda en liepen naar het Plaza de la Constitución, waar de pijpjes werden afgeritst. Wat is het hier heet, dat zijn we niet meer gewend! Vervolgens liepen we naar de Catedral. Ook geen verkeerd pandje, maar ook hier hadden ze geen kaarsjes, dus hebben we alleen muntjes gedoneerd. Dé winkelstraten Huérfanos en Puente zijn we even doorheen gehobbeld. Even later stonden we voor het Casa Colorada, één van de oudste pandjes van de stad. Oké. Overigens was de Iglesia de San Francisco aan de buitenkant ook niet veel bijzonders. Daarna liepen we via de bibliotheek naar de Cerro Santa Lucia. Dit was een mooi stadsparkje op een heuvel middenin de stad. Wat een waanzinnig uitzicht! Voor nog een mooi uitzicht namen we de metro naar Cerro San Cristóbal. Vanuit de metro was het nog wel even lopen naar de funicular. Tijdens de wandeling kwamen we door een wijk met allemaal café's waar je volgens mij 's avonds niet wilt zijn. Eenmaal boven op de Cerro San Cristóbal had je een prachtig uitzicht op de stad. Hier stond gelukkig wat wind, zodat we wat konden afkoelen. Ook hier stond een beeld op de top net zoals in Brazilië, dit keer was het Maria. Om weer terug te komen in het hotel was het weer even lopen en nog zo'n drie haltes met de metro. Bij het hotel aangekomen, hebben we eerst eens lekker een biertje genomen op de veranda. Daarna hebben we ons lekker gedoucht voordat we gingen eten. We hadden een goeie tip gekregen van het hotel en zij hadden de reservering gemaakt. Het restaurant Astrid & Gastón hadden we zelf niet kunnen vinden al stond die ook in de Lonely Planet. We hadden een mooi tafeltje bij de bar en begonnen heerlijk met een glaasje champagne. Het eten (een steak en tonijn) was helemaal super en een wijntje van Casa Silva (Cabernet Sauvignon Gran Reserva Los Ligues 2007) maakte het helemaal af. Dit keer voor Moppie zelfs ook nog een toetje. Ja, dit was een stijlvolle afsluiting van de vakantie! Dit hadden we ons niet beter kunnen wensen!

Dag 27

02-12-2009 Santiago - Amsterdam

Goh, vanochtend hadden we helemaal geen wekker nodig. Dat was even heerlijk uitslapen, al was het bedje wat smal. Pas over tienen gingen we naar beneden voor het ontbijt. Nou, dat mag er zijn! Een lekker sapje, zowaar bruine bolletjes, ander lekker brood om te roosteren, omeletjes en een soort van scrumbled eggs. En we zaten ook nog eens in de ´binnentuin´ met een glazen dak. Je had zelfs nog deuren naar een heus buitenplaatsje. Zo konden we voelen dat de temperatuur buiten al weer aardig was opgelopen. Na het ontbijt gingen we nog even een wandelingetje maken, maar niet meer helemaal met de metro naar het centrum. Nadat we de straat van het hotel, de Avenida Pedro de Valdivia, waren uitgelopen naar de rivier Rio Mapocho, kwamen we in een mooi park met allemaal kunstwerken of beelden. Van hieruit had je ook mooi uitzicht op de heuvel San Cristóbal met daar bovenop Maria. Gisteren zijn we daar al geweest, al had je vandaag een mooier uitzicht, omdat het strakblauw was. Maar we moeten nog een lange rit vandaag, dus lekker wandelen door het Parque de las Esculturas was wel heel relaxed. Om 12.00 uur waren we weer terug in het hotel zodat we ons nog even konden opfrissen. We hadden mazzel dat we de kamer drie kwartier langer konden gebruiken, anders hadden we ons niet meer kunnen douchen. Daarna zijn we op de veranda van het hotel nog lekker gaan lunchen. We dachten aan een lichte lunch met een broodje en een salade met zalm á la Ceasar salad. Mijn hemel, wat was dat veel! Gelukkig hadden we nog even de tijd, want pas om 14.00 uur werden we weer opgehaald. Nog voor tweeën arriveerde de taxi en zij van ADS Mundo was er ook weer bij. Ja, de terugreis gaat beginnen. We werden door Miepie keurig naar de incheckbalie gebracht en daarna ook nog eens naar de ingang van de controle. Ja, het is allemaal wel goed geregeld. Op de luchthaven hebben we nog even rond gesnuffeld en hebben we nog een mooi blad gekocht met foto´s en een cd-rom van Patagonië. En toen waren de pesos op. In de skylounge hebben we nog wat gedronken. En als we nog niet voldoende hadden gegeten, konden we hier weer onze gang gaan. Om 16.15 uur gingen we richting de gate. Ook nu zaten we weer koninklijk, weliswaar in het tweede gedeelte, maar wel direct na de pantry en dus hadden we niemand voor ons. Een paar minuten voor de geplande vertrektijd gingen we al de lucht in. We zaten precies aan de goeie kant om Santiago vanuit de lucht te kunnen zien. Waanzinnig! Even later vlogen we boven de Andes. Ook dat was enorm gaaf. Ondertussen hadden we al een glaasje champagne op met wat zoutjes. Een kleine twee uur na vertrek kregen we het voorgerecht, gamba, seranoham, gegrilde tomaat en sla. Daarna hadden we keuze uit vier hoofdgerechten, al was de beef al op. Dan maar de vegetarische cannelloni van courgette en het schoteltje met krab. Een lekker (Frans) wijntje erbij, al hebben de Chileense of Argentijnse wijnen mijn voorkeur, maar goed. Vervolgens nog een stukje kaas en voor Moppie nog een toetje met cakejes. Helemaal goed. Inmiddels was het helemaal donker geworden en werd het al om 20.30 uur bedtijd. Nederlandse tijd was het echter al 00.30 uur. Nog wel even een pilletje ingenomen, want 20.30 uur is natuurlijk geen tijd om te gaan slapen. Eerst leek dat ding weer niet te werken en op het moment dát ik sliep, werd ik gewekt door Alain, de steward, met het verzoek m´n riem om te doen. Ja, bedankt! Nu ik half wakker was, bemerkte ik dat we aardig wat turbulentie hadden. Dus vandaar dat ik m´n riem om moest doen..............................................

Dag 28

03-12-2009 Santiago - Amsterdam

...... Om 02.45 uur (06.45 uur Nederlandse tijd) ben ik er even uit gegaan voor een toiletbezoek, daarna heb ik nog gelegen tot 05.30 uur (09.30 uur Nederlandse tijd). Toen ging nl. het licht aan en werd het ontbijt voorgeschoteld. Een omeletje, wat fruit, maar ook nog een bakje met sla, tomaat, gravad lachs en ham. Ook de yoghurt en het brood ontbraken natuurlijk niet. En het sapje en de koffie gingen d´r ook wel in. Inmiddels hadden we ook het beeldschermpje aangezet voor de vluchtinfo. Maar we waren nog geen meter opgeschoten, we vlogen nl. boven Santiago! Gelukkig was het Santiago de Compostella en was het nog maar één uur en drie kwartier vliegen. Ook na het eten kwamen ze weer met zo´n heet doekje om je handen lekker schoon te maken. En voor het ontbijt had ik me al even opgefrist in het toilet. Daar hing gewoon weer de d´make up en stond er reinigingslotion. Even m´n haartjes kammen en m´n band weer om doen, het cremmetje op en ik was er weer helemaal klaar voor. Om 10.15 uur ging die de landing al inzetten en werd het weer helemaal bewolkt. Een half uurtje later stonden we op het vliegveld Charles de Gaule Parijs. Tijdens het taxiën kwamen we nog langs een Airbus 380 van twee verdiepingen. Wat een joekel zeg en gaaf om die eens te zien! Vervolgens werden we bij pier 2E afgezet en moesten we even hobbelen naar 2F. Bij pier 2F aangekomen, hebben we lekker onze tandjes gepoetst en hebben we een lekker kopje Illy koffie gedronken. Om 12.30 uur konden we alweer boarden voor de volgende vlucht. Wat gaat dat allemaal keurig op tijd! Maar daarvóór hebben we wel een hele tassencontrole moeten doorstaan. Nadat alles door de scan was gehaald, moest de tas bij de volgende balie weer open en werd die grondig doorzocht. Overigens werd het spuitbusje haarlak er niet uit gevist. Om 12.45 uur zaten we alweer aan de champagne in het vliegtuig. En een half uurtje na vertrek, om 13.30 uur kregen we alwéér te eten. Gelukkig was het niet veel bijzonders, maar wel een lekker broodje met Comté kaas. Ik was blijkbaar de enige die dat gekregen had, de rest kreeg een kaasbroodje bij de spaghetti met garnalen en een soort appelkruimelgebakje. Een kwartiertje later gingen we de landing alweer inzetten. Maar wat een bewolking! Om 14.05 uur hadden we weer Hollandse bodem onder onze voetjes! Het duurde overigens nog wel even voordat we bij de gate waren. Na een kwartiertje taxiën, kwamen we aan bij gate C5. Jeetje, we zijn gewoon weer terug in Nederland! Op naar de bagageband. Daar waren we zo en al telefonerend zag ik Zussie staan, samen met Chris & Sita. Ik liep op hun af, maar ze herkenden mij gewoon niet met m´n haarband in en bril op. Nou, da´s toch ook wat! Al vrij snel hadden we de koffers en konden we ze in onze armen sluiten. Samen hebben we nog even wat gedronken op Schiphol, omdat Zussie nog weer even aan het werk moest. Wij zijn toen met Chris & Sita mee naar huis gegaan, maar hebben wel eerst even bij ons de koffers uitgeladen en, heel belangrijk, de kachel aan gedaan. Na de overheerlijke Hollandse macaroni en vol van de verhalen lagen we om 22.30 uur eindelijk in ons eigen bedje (maar wat koud!) terugkijkend op een hele mooie en bijzondere vakantie.

Een pracht vakantie!